Bart De Wever (N-VA) en Wouter Beke (CD&V) © Belga

‘Bart De Wever mag nog zoveel op Wouter Beke (CD&V) of Alexander De Croo (Open VLD) schieten: het is vooral door zijn compleet gebrek aan politieke ervaring dat hij zijn afspraak met de geschiedenis heeft gemist, en dat beseft hij maar al te goed.’

Zo kondigt Humo een reconstructie van de formatiegesprekken aan onder de titel ‘Der Untergang van Bart De Wever’.

‘Wouter, van mij mag je Leterme opnieuw premier maken’

Uit die reconstructie moet blijken dat Bart De Wever er bij Wouter Beke op aangedrongen heeft om Yves Leterme opnieuw premier te maken. De Wever drong zelfs bij Leterme zelf aan. Een Vlaamse socialistische premier zou hij “nooit verkocht (krijgen) aan onze achterban”, argumenteert De Wever.

Kan de N-VA zelf geen premier leveren, antwoordt Beke. “Dat kunnen wij genetisch niet aan,” kaatst De Wever terug. En dan: “Wouter, zie jij het niet zitten om eerste minister te worden?”

Beke is duidelijk: “Bart, gij zijt zot zeker…” De Wever vangt dus bot, maar blijft spelen met het idee van een christendemocraat in de Zestien, want dat kan zijn achterban “misschien nog net slikken”. Hij stuurt nog twee sms’en naar Beke: een om te zeggen dat die Leterme opnieuw premier “mag” maken van hem en een om te melden dat wij, de N-VA, er “geen probleem mee hebben dat Yves of jij (Beke, red.) premier wordt.”

Als De Wever zich enkele weken later in de pers luidkeels afzet tegen meer bevoegdheden voor de regering in lopende zaken, wordt diens bochtenwerk een ‘running gag’ in CD&V-kringen.

‘In tegenstelling tot de kiezer vinden de andere partijen De Wever onbetrouwbaar en ongeloofwaardig’

Hij mag dan wel de populairste politicus van Vlaanderen zijn, en zijn partij in de peilingen richting 40 procent stuwen: bij de andere partijen verliest De Wever het krediet. Het wantrouwen jegens Bart De Wever in enkele quotes van – anonieme – onderhandelaars en toppolitici:

“De Wever was tijdens de onderhandelingen een blok aan het been,” zegt een toppoliticus. “Niet omdat hij zo zwaar op de debatten woog, maar omdat hij niet woog. Dat was het drama van de onderhandelingen. Het domste jongetje van de klas was incontournable omdat hij 26 zetels had.”

Een CD&V-topman: “Als er een probleem was, viel N-VA zonder gêne terug op de studiedienst van CD&V. ze konden het gewoon niet aan. De Wever is totaal onvoorbereid aan de zijn eerste gesprekken in Vollezele begonnen, en die achterstand heeft hij nooit goedgemaakt.”

Een onderhandelaar: “Als het tijdens een vergadering te technisch werd, leunde De Wever achterover en zei hij: ‘Da’s niks voor mij. Ik begrijp hier toch geen kloten van. En hij heeft véél achterovergeleund.”

Een toppoliticus: “De Wever heeft ooit in een kranteninterview gezegd dat hij op weg naar de onderhandelingen over het Oude Griekenland las, omdat dat hem inspireerde. Tja, ik denk dat de rest daar geen tijd voor had, want die waren aan hun dossiers aan het blokken.”

Een Open VLD-politicus: “Alexander De Croo had het gevoel dat De Wever nogal creatief met de waarheid omspringt. Het probleem is dat Di Rupo dat ook doet. De combinatie van die twee was dus af en toe te bizar voor woorden.” (EE/SD)