Karin Temmerman (SP.A)
Karin Temmerman (SP.A)
Fractieleider SP.A in de Kamer
Opinie

06/05/14 om 13:42 - Bijgewerkt om 13:42

'Muyters deed niets met Werk, de belangrijkste Vlaamse bevoegdheid: wie hangt dan in de hangmat?'

Volgens de RVA zoekt slechts 1,01% van de werklozen niet actief naar werk. Tot zover, de hangmat-werklozen van Philippe Muyters (N-VA), schrijft Karin Temmerman (SP.A). 'Vijf jaar werd niks gedaan met de belangrijkste Vlaamse bevoegdheid, Werk. Ik vraag me af wie er dan in een hangmat zit, meneer Muyters?'

'Muyters deed niets met Werk, de belangrijkste Vlaamse bevoegdheid: wie hangt dan in de hangmat?'

Philippe Muyters (N-VA) © BELGA

Volgens de RVA zoekt slechts 1,01% van de werklozen niet actief naar werk. Tot zover, de hangmat-werklozen. Maar moeten we daarom al de rest ook straffen? Iedereen is het erover eens: meer mensen moeten aan het werk. Maar hoe, daarover verschillen twee partijen grondig van mening.

SP.A heeft een plan om zo veel mogelijk aantrekkelijke jobs te creëren, zo veel mogelijk mensen naar die jobs te begeleiden en sociale welvaart te creëren voor iedereen. Omdat wij ervan uitgaan dat we samen de voorwaarden moeten scheppen waaronder u en ik ons eigen leven kunnen uitbouwen.

Anderen beweren sociaal te zijn maar produceren vooral geblaat en bijzonder weinig wol. Zo doet Vlaams N-VA-minister van Werk Philippe Muyters bitter weinig met zijn bevoegdheid, omdat hij er blijkbaar van uitgaat dat niet aan werk geraken altijd je eigen schuld is.

Laat ons eens kijken wat werkt.

Jongeren raken moeilijk aan werk, de ervaring van vijftigplussers wordt weggegooid en er zijn, draai of keer het hoe je wil, nog altijd te weinig jobs voor de 230.000 werklozen in Vlaanderen. SP.A wil daarom zo veel mogelijk extra jobs creëren, in de eerste plaats door de loonlasten te verlagen. Niet met lineaire verlagingen, voor iedereen hetzelfde, zoals andere partijen voorstellen. Wel met een slimme verlaging voor jongeren tot 30 jaar, vijftigplussers en laaggeschoolden. Dat levert volgens het Planbureau het meeste jobs op.

Werken financieel aantrekkelijker maken dan niet werken is een tweede middel om meer mensen aan het werk te krijgen. Dan heb je twee opties: de sociale uitkeringen laag houden of de laagste nettolonen verhogen. In ons plan voor sociale welvaart kiest SP.A resoluut voor de tweede optie. We willen de index behouden zodat uw loon blijft stijgen als de prijzen stijgen, en daar bovenop de werkbonus versterken voor inkomens tot 1.800 euro netto. Zo verhogen we het nettoloon en de koopkracht van 2 miljoen werknemers, 70% van de werkende mensen.

En de uitkeringen verlagen? 'Hoe meer honger ze hebben, hoe sneller ze aan het werk gaan?' Onzin. Buitenlandse voorbeelden tonen aan dat de levensstandaard onder hun voeten wegmaaien mensen niet motiveert en niet aan een job helpt. En wat is het alternatief? Alle werklozen na twee jaar naar het OCMW sturen? Het is niet omdat je mensen uit de werkloosheidsstatistieken schrapt, dat ze plots een job vinden.

Dan is het een beter - en minder hardvochtig - idee om werkzoekenden intensief te begeleiden naar een job en deftig op te leiden. Niet na twee jaar zeggen: 'Ga maar naar het OCMW'. En daar knelt momenteel het schoentje. Terwijl de werkloosheid in Vlaanderen de afgelopen vijf jaar met 12% steeg, bespaarde minister van Werk Muyters fors op de lokale werkwinkels en het personeel van de VDAB dat instaat voor de begeleiding van werkzoekenden naar werk.

Daar bovenop deed Muyters bitter weinig met de 10.000 stages die de federale minister van Werk, Monica De Coninck (SP.Aa), creëerde om jongeren die zonder diploma de schoolbanken verlaten toch relevante ervaring te laten opdoen. Een zeer belangrijk middel om hen te motiveren, sneller aan het werk te krijgen en voor werkgevers om sneller bekwaam personeel te vinden. Als je die stages naast je neerlegt, mensen niet naar werk begeleidt en niet inzet op maximale jobcreatie pleeg je schuldig verzuim. Een op de twaalf jongeren verlaat momenteel het middelbaar zonder diploma: die jongens en meisjes moeten we opvangen, bijscholen, aan het werk zetten.

Achter de abstracte werkloosheidscijfers zitten ouders met opgroeiende kinderen, laaggeschoolden die maar moeilijk werk vinden en jongeren die bij het solliciteren keer op keer een job net niet krijgen. Mensen van vlees en bloed. Zij verdienen het niet om door een haperende arbeidsmarkt arm te worden.

Ik geloof er dan ook in dat we de markt moeten bijsturen, zodat ze voor iedereen werkt. Ik kan dan ook maar niet begrijpen dat partijen die de benen van onder hun lijf lopen om te beweren dat ze sociaal zijn, vijf jaar lang helemaal niks gedaan hebben met hun belangrijkste Vlaamse bevoegdheid. Ik vraag me af wie er dan in een hangmat zit, meneer Muyters. Maskers af.

Onze partners