Kerk laat Vangheluwe extra betalen: ‘Gerechtigheid’
vrijdag 13 januari 2012 om 09u46
De gewezen Brugse bisschop Roger Vangheluwe gaat op vraag van de Belgische bisschoppen een extra financiële inspanning leveren voor slachtoffers van seksueel misbruik.
Vangheluwe zal dus niet alleen betalen voor de slachtoffers die hij zelf maakte, meldt De Morgen. "Afgezien van de feiten waarbij hij zelf betrokken is, hebben we hem gevraagd om ook bij te dragen aan het fonds dat wordt opgericht om slachtoffers van verjaarde feiten na arbitragerechtspraak te vergoeden", vertelt de Antwerpse referent-bisschop Johan Bonny.
"Daarvoor hebben we contact opgenomen met de pauselijke nuntiatuur in ons land en met Rome. De communicatie verloopt alleen via hen. Wij weten zelf niet waar Vangheluwe zich bevindt. Hij heeft wel ingestemd met ons voorstel."
Bonny: ‘Vangheluwe heeft het ons niet gemakkelijk gemaakt’
Bisschop Bonny spreekt niet van een straf, wel van gerechtigheid. "We willen als bisschoppenconferentie een duidelijk signaal geven dat we de schadevergoedingen heel ernstig nemen. Het is ons menens. En het moet worden gezegd: Vangheluwe heeft het ons de voorbije maanden zeker niet gemakkelijk gemaakt. Denk maar aan het fel besproken interview. Dat we hem dan vragen om extra te betalen is voor de Belgische kerk een vorm van gerechtigheid.”
Pensioen van 2.800 euro
Hoe de financiële input van Vangheluwe er precies zal uitzien, is nog niet bekend. Volgens De Morgen kan de bisschoppenconferentie echter tot een interessante regeling komen, aangezien Vangheluwe nog steeds over een pensioen van 2.800 euro beschikt. Bisschop Bonny geeft nog mee dat er nog moet besproken worden of er een vast percentage per maand of een eenmalige bijdrage zal gevraagd worden.
Bisschop Harpigny: ‘On demande pardon’
Dat het de Kerk menens is, bleek ook uit de laatste woorden van bisschop van Doornik Guy Harpigny op de persconferentie waar de beleidsbrief van de Kerk over de aanpak van het misbruik voorgesteld werd: “Er zijn misdaden gepleegd. Dus vragen wij naar christelijke traditie om vergiffenis. On demande pardon.”
De Morgen benadrukt hoe anders deze persconferentie was, in vergelijking met die van anderhalf jaar terug. In de periode dat Vangheluwe bekende, zegt Harpigny, “zagen we daders als zondaars en dachten we aan vergiffenis. Nu duidelijk niet. Het nieuwe beleidsdocument is duidelijk: we willen de slachtoffers duidelijk helpen. En nogmaals duidelijk ‘sorry’ zeggen.”
Bisschop Bonny: ‘Dader mag nooit nog met kinderen in contact komen’
De beleidsbrief – Verborgen verdriet - Naar een globale aanpak van seksueel misbruik – heeft als meest opvallende punt dat ook voor verjaarde feiten nog schadevergoedingen zullen gevraagd worden. Nieuw in het beleid is, aldus De Standaard, dat er grote aandacht is voor de opvolging van de daders van seksueel geweld. “Een dader van seksueel misbruik zal nooit nog met kinderen in contact mogen komen. (…) We zullen er over waken dat die pastoor niet zomaar in een andere parochie onderpastoor wordt waar hij nog de jeugdbewegingen of scholen bezoekt.”
Ook zullen priesters die kinderen misbruikt hebben, niet meer overgeplaatst worden zonder dat de lokale bisschop op de hoogte is gebracht van de feiten en zijn toestemming heeft gegeven. Volgens De Standaard is het, naar kerknormen, “redelijk revolutionair” dat dat ook zal gelden voor de religieuzen die in principe enkel verantwoording moeten afleggen aan hun orde, en niet louter voor priesters die voor de bisschop werken.
Keuze van slachtoffer centraal
Sinds 1 januari heeft elk van de acht bisdommen een meldpunt voor klachten over misbruik. Daarbij komt er nog een voor de Nederlandstalige en een voor de Franstalige congregaties. Bij die tien meldpunten kunnen klachten geformuleerd worden. Als de feiten nog niet verjaard zijn, dan zal er steeds aangemoedigd worden om naar de politie te stappen. De Kerk belooft verder nog, los van de financiële vergoeding, “op elke manier te zullen bijdragen tot herstel van leed, bijvoorbeeld door een gesprek met de dader te organiseren.” En, “daarbij staat de keuze van het slachtoffer centraal. (Belga/SD)
Reacties
Nog even een reactie op je bijdrage, Marx1. U stelt : "Waarom kan dit fenomeen dat toen evenzeer bekend was hier en daar nu een storm veroorzaken en toen niet". U schrijft dat dit te maken heeft met de houding van de samenleving tegenover de kerk. Ik zou dat VOORAL willen omkeren, hoor : Het heeft veel te maken met de houding van de kerk tegenover de samenleving. Verder zegt u dat er gevallen waren die gekend waren door de lokale samenleving en er toch niet werd ingegrepen ! Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Ik heb in mijn blog verhalen samengebracht waarbij de gemeenschap wel gereageerd heeft (en zij die een onderzoek hebben opgestart naar seksueel misbruik en zij die het ter ore van de onderzoekers hebben gebracht horen toch tot de gemeenschap, niet), MAAR, en dat heb ik in een eerdere reactie hier al gesteld, om te beginnen werd door de plaatselijke geestelijkheid druk uitgeoefend op ouders, kind, familie, om géén klacht in te dienen en indien het toch zover kwam, dan werden de onderzoekers onder druk gezet, desnoods met hulp van de lange arm bij justitie. Dat ouders dikwijls niet durfden ingrijpen uiit schrik voor hun goeie naam en omwille van de hiervoor vermelde druk die werd uitgeoefend, dat is toch normaal zeker. De geestelijke stond toen op een torenhoge, ongenaakbare piëdestal en de pedofiele geestelijken hebben daar MISbruik van gemaakt ... en jammer genoeg werden ze veel te lang het hoofd boven water gehouden door hun oversten, ten koste van het slachtoffer. Bovendien werden geestelijken die zich schuldig hadden gemaakt aan seksueel misbruik van kinderen overgeplaatst naar een andere regio,land of continent, maar konden daar dezelfde functie blijven uitoefenen, met in bepaalde gevallen de gevolgen (nieuwe slachtoffers) vandien. Dat vind ik misdadig en dat heeft alles te zien met de houding van de kerk tegenover de samenleving en niet omgekeerd. Feit is, er werd toen (in de jaren 4O, 50, 60 wel opgetreden tegen pedofielen en dat er arrestaties werden verricht, dat kan ik je op papier bewijzen.(zowel in gevallen van geestelijken, door geestelijken beschermde parochianen die zich schuldig gemaakt hadden aan misbruik, gaande van pedofilie tot incest) , maar ik moet er aan toevoegen dat justitie meestal de zaak in handen van het bisdom gaf (strafmaat : overplaatsing - heb hier zelfs een verhaal over seksueel misbruik waarbij de daderes werd overgeplaatst naar een nabijgelegen hospitaal!). Ik kan u een verhaal voorleggen waarbij de pedofiele beschermeling (na op heterdaad te zijn betrapt wegens erge feiten van seksueel misbruik op heel jonge kinderen) na tien dagen terug vrij in de gemeente rondliep. Nee, het is niet de samenleving die niet heeft ingegrepen, hoor. Het is niet de samenleving die de slachtoffertjes in de steek heeft gelaten. Door die instanties die hun machtspositie hebben aangewend om nochtans bewezen feiten te minimaliseren, werden talrijke slachtoffertjes aan hun lot overgelaten. Who's to blame here ?
@Jeanine C., u begrijpt me verkeerd. Wat ik bedoel is dat wellicht niet de Kerk als instituut de enige verantwoordelijke is. De toenmalige maatschappij is evenzeer aansprakelijk. Een aantal gevallen waren gekend door de lokale samenleving en toch werd niet ingegrepen. Iets begrijpen is niet hetzelfde als iets goedkeuren. Als homosexueel wordt men geboren, evenzeer dat men als pedofiel of heterosexueel geboren wordt. Het is geen aangeleerd gedrag. De eerste twee werden in de jaren na de oorlog tot eind de jaren 1980 verguisd en veroordeeld. Homosexualiteit was strafbaar met correctionele straffen. Ik kan begrijpen dat iemand die ontdekt aangetrokken te zijn tot mensen van hetzelfde geslacht maar die niet als een paria door de samenleving wil worden uitgespuwd, de Kerk opzoekt. De Kerk had toen nog een groot aanzien. Opvallend is dat het niet gaat om één persoon maar om tientallen, jawel honderden gevallen. Waarom kan dit fenomeen dat toen eveneens gekend was hier en daar nu een storm veroorzaken en toen niet? Ik meen dat dit te maken heeft met de houding van de samenleving tegenover de Kerk. Maar ik volg Ivan Bontinck dat het bijzonder moeilijk is om dit aan een slachtoffer duidelijk te maken. Een slachtoffer is weinig gebaat met een theoretische benadering van iemand die aan de zijlijn staat.
We moeten ons eens afvragen of we als gemeenschap nog wel willen opdraaien voor het pensioen van een pedo die zijn ambt (ook al betaald door de belastingbetaler) heeft misbuikt om kinderen te verkrachten.
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
Mensen
- Student veroordeeld voor filmen van homoseksuele kamergenoot
- As van Star Trek-legende Scotty naar de ruimte gebracht
- Facebook-oprichter Mark Zuckerberg wijzigt profiel naar getrouwd
- 'Ooit riep ik dat de CVP een echte hoer was'
Technologie
- Google vindt verplichte filter op pornografie geen goed idee
- Twitter biedt kansen voor de overheid
- Verander je foto in een sculptuur
- De toekomst: printbare zonnecellen
Wetenschap
- 3.000 jaar oude zegel bewijst bestaan van Bethlehem voor Christus
- 'Er zijn oneindig veel heelallen'
- Nachtverlichting trekt allerhande insecten aan
- Gammastralen mogelijk niet de bron van kosmische straling
Cultuur
- NTGent en Toneelhuis kiezen voor seks, romanbewerkingen en vroegere succescreaties
- Roma viert tiende verjaardag
- Dans: Anne Teresa De Keersmaeker analyseert zichzelf in uitmuntend boek
- Belg Marc Bouchkov haalt finale Koningin Elisabethwedstrijd
Buitenland
- Noodwet kan studenten in Québec niet kalmeren
- Eerste stemronde Egyptische presidentsverkiezingen begonnen
- Verkiezingen schudden Italië door elkaar
- Aarde beeft nu ook in Bulgarije
Economie
- Beleggerscompetitie: Hoogspanning
- Ellende op financiële markten kan nog twee jaar duren volgens Schäuble
- Groen twijfelt aan veiligheid kerncentrale Gravelines
- Moody's doet beurzen schrikken





Even geduld, a.u.b.
