In Antwerpen kan niet wat in Gent wel kan

20/03/12 om 14:09 - Bijgewerkt om 14:09

Ook in Antwerpen hebben rood en groen even afgetoetst of ze bij de gemeenteraadsverkiezingen samen één lijst 'naar Gents model' zouden indienen. Dat bleek niet te kunnen.

Op 21 maart verschijnt het stadsdossier Antwerpen van Knack magazine.

In Antwerpen kan niet wat in Gent wel kan

© PhotoNews

De twee grootste steden van Vlaanderen, Antwerpen en Gent, worden beide bestuurd door een socialistische burgemeester. In Gent heeft Daniël Termont de groenen vanuit de oppositie op een rood-groene kartellijst gekregen. In Antwerpen is dat niet zo. Daar positioneerde lijsttrekker Meyrem Almaci haar partij Groen als het 'progressief alternatief' tegen het 'centrumrechtse beleid' van een burgemeester 'die geen keuzes durft te maken'. Patrick Janssens zweert dan weer bij zijn stadslijst van SP.A en CD&V.

Toch is ook in Antwerpen het water tussen rood en groen minder diep dan het in het vuur van een electorale campagne soms lijkt. Patrick Janssens is wel burgmeester van de stad Antwerpen, hij pleegt geregeld overleg met de 'burgemeesters' van de verschillende districten, de vroegere 'deelgemeenten'. In het niet onbelangrijke district Borgerhout is dat sinds drie jaar Groen-voorzitter Wouter Van Besien.

Die gesprekken beperken zich niet tot een praktische agenda. Nog voor het project van de stadslijst gelanceerd werd, hebben Janssens en Van Besien onder vier ogen vergaderd over een aantal politieke aspecten van de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Daar kwam ook de progressieve kartellijst ter sprake: in Gent kan het, zou het in Antwerpen wenselijk dan wel haalbaar zijn? Van Besien noch Janssens was er echt vragende partij voor. Ze wilden samen verstandig de voor- en nadelen oplijsten. En zoals te verwachten viel: they agreed to disagree. Groen en SP.A gaan apart naar de kiezer.

Inhoud versus strategie
Interessant zijn echter de verschillende argumentaties daarvoor. Van Besien zag vooral een aantal inhoudelijke bezwaren, Janssens haalde voornamelijk strategisch redenen aan.

Er waren twee inhoudelijke onverenigbaarheden. Ten eerste het beruchte 'hoofddoekenverbod' voor stadspersoneel. Groen heeft er altijd storm tegen gelopen, Janssens bleef die beslissing consequent verdedigen. Er was geen compromis mogelijk, toch niet voor de verkiezingen. Men kan Meyrem Almaci niet geloofwaardig lijsttrekker maken en Groen tegelijk een bocht laten nemen in deze kwestie. Janssens, van zijn kant, zou zijn beoogde centrumkiezers niet recht in de ogen kunnen kijken als hij het hoofddoekenverbod alweer zou afvoeren. Het tweede moeilijke punt was het BAM-project en de Oosterweelverbinding. Patrick Janssens heeft de Antwerpse meerderheid achter de 'tunneloptie' gekregen, met behoud van het oorspronkelijke BAM-tracé. Groen staat onder druk van de actiegroepen en hun zogenaamde meccanotracé, en pleit intussen voor een 'meer realistische optie': een tolvrije Liefkenshoektunnel, een slimme kilometerheffing op de Antwerpse Ring, en investeringen in tram- en fietsverbindingen.

Behalve die twee inhoudelijke breekpunten speelde voor Janssens nog een belangrijke strategische overweging mee. Hij heeft al sinds de verkiezingen van 2006 ingezet op de slogan ''t Stad is van iedereen'. Als burgemeester beschouwt hij zich al de emanatie van dat beleid. Vandaar ook dat hij zich voor de gemeenteraadsverkiezingen niet meer als 'socialist' profileert, maar als gezicht van de stadslijst. In zijn ogen kan hij niet anders. Zijn positie zal zwaar aangevallen worden vanaf rechts: natuurlijk door Filip Dewinter en het VB, maar ook door de N-VA, al dan niet met Bart De Wever als kandidaat-burgemeester, en dan is er nog Open VLD met Annemie Turtelboom. Op het eerste gezicht is het aanlokkelijk om daartegen een 'links kartel' te smeden van SP.A en Groen. Alleen is Janssens dan niet meer de burgemeester van alle Antwerpenaren, maar alleen van de progressieve helft. Dat gaat in tegen de richting van Janssens' beleid van de voorbije zes jaar. (WP)

Onze partners