'Honderdduizenden mensen wachten op een bootje. We zijn er nog niet van af'

03/05/16 om 16:10 - Bijgewerkt op 04/05/16 om 07:25

'We mogen dat zo niet noemen, maar ze zijn het wel. Pushbacks. Het feit is: ze werken.' De zaal knikt goedkeurend. Met Theo Toert trekt staatssecretaris voor Asiel en Migratie langs culturele centra en aula's om zijn beleid uit te leggen. Aan al wie het wil horen, maar toch vooral aan de eigen achterban. 'Beste meneer Francken, ik ben een bange, blanke man.' Francken: 'Uw frustratie is groot, de mijne is groter. Ik ben er elke dag mee bezig.'

Mensen zijn bezorgd.' Op de achterbank van zijn dienstwagen draait Francken de dop van een fles Bru en neemt een slok. 'Mensen hebben zo veel vragen. Je hebt geen idee hoeveel mails ik binnenkrijg. Boze mails, bezorgde mails, vriendelijke, onvriendelijke, maar vooral: ongeruste.' Hij legt zijn das goed, kijkt door het raampje naar het voorbijglijdende landschap, de glooiende heuvels tussen Lubbeek en Geel. Hij citeert een kleine bloemlezing uit zijn hoofd. 'Zo veel mannen, alleenstaande mannen, allemaal uit IS-gebied. Waar zijn we mee bezig? Het zijn allemaal moslims, gaat onze beschaving er niet aan? Is het Avondland in gevaar? Moeten die hier blijven? Kunnen we die niet terugsturen? Zullen ze onze vrouwen respecteren en met rust laten?' Hij kijkt me aan. 'Je kent dat toch? Dat zijn de zaken die mensen zich afvragen. Het is misschien niet politiek correct, maar mensen zijn daar niet mee bezig, met politiek correct. Ik hoor het vaak genoeg aan de volkstoog in Lubbeek. 'Allez, Francken, kunnen we die niet op een C130 zetten en terugsturen?' Nee, dat kunnen we niet en dat willen we niet. Of toch niet allemaal. Door te gaan spreken, toon ik aan dat ik hen begrijp, dat hun bezorgdheid mijn bezorgdheid is, dat wij voldoende beseffen waarom ze op ons gestemd hebben, maar ook dat we weten waar we mee bezig zijn.'
...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners