Hoe de N-VA de PS van Vlaanderen werd

07/07/16 om 15:20 - Bijgewerkt om 16:07

Al sinds 2010 is de N-VA de dominante partij van Vlaanderen. Ze trekt de meeste kiezers aan, ze hanteert het meest herkenbare discours, en ze werkt hard om heel Vlaanderen te modelleren volgens de eigen inzichten. Je zou haast vergeten dat er bezuiden de taalgrens nog een partij is met een merkwaardig vergelijkbaar plan.

De eerste keer dat Bart De Wever en Elio Di Rupo elkaar diep in de ogen moesten kijken, na de verkiezingen van 2010, waren er geen twee democratische partijen die zo van elkaar verschilden als de N-VA en de PS. De PS zag al in 1885 het levenslicht als 'Belgische Werklieden Partij' in café La Cygne op de Brusselse Grote Markt; ze is de vieille dame van de Belgische politiek. In 2010 was de N-VA amper tien jaar oud, nadat de partij vorm had gekregen tijdens geheime bijeenkomsten in restaurant Oranjehof in Sint-Denijs-Westrem, ver van de nieuwsgierige ogen van de Wetstraat. Kon er een groter contrast bestaan tussen Franstalig oud-links en Vlaams nieuw-rechts?

Toch was de N-VA vanaf de eerste dag van de onderlinge contacten gefascineerd door de PS.
...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners