Simon Demeulemeester & Jan Herregods
Simon Demeulemeester & Jan Herregods
Hoofdredacteur & redacteur bij Knack.be
Opinie

20/05/15 om 23:29 - Bijgewerkt op 21/05/15 om 17:01

Debat Tobback-Crombez: 'Hoe is Tobback in godsnaam in deze rol terechtgekomen?'

Ook in de rode tempel de Vooruit in Gent was het pieren naar inhoudelijke verschillen tussen Bruno Tobback en John Crombez. Vijf zaken die ons wel opvielen én de vraag die ook conclusie is: 'Hoe is Tobback in godsnaam in deze rol terechtgekomen?'

Debat Tobback-Crombez: 'Hoe is Tobback in godsnaam in deze rol terechtgekomen?'

Bruno Tobback en John CRombez (SP.A) © Belga

Na goed twee uur debatteren in de Gentse Vooruit, is de conclusie: Bruno Tobback communiceert beter, is inhoudelijke veel klaarder en bovendien geestiger dan zijn uitdager John Crombez. Wie vanavond pas, na een winterslaap die begon op de eerste dag van Tobbacks voorzitterschap, binnenviel in de race om de rode voorzittershamer, ging tien tegen een buiten met het idee dat Crombez wordt uitgedaagd. En met de vraag: hoe is Tobback in godsnaam in deze rol geraakt?

Niet dat iemand het tegendeel had verwacht, maar de inhoudelijke verschillen tussen Crombez en Tobback kwamen ook nu niet boven. 'Ik ben het niet oneens met Bruno/John' zou in een woordenwolk van dit debat heel groot uitvallen. Die vaststelling is een mes dat aan twee kanten snijdt - voor Tobback. Het is een vloek en een zegen.

Zegen, want het maakt dat Crombez op inhoudelijk vlak nergens Tobback kan pijn doen. Integendeel, wordt Crombez door de snedige Carl Devos gevraagd naar concrete voorstellen tot vernieuwing, tot groeien van partij naar beweging, dan komt hij niet verder dan oude recepten die onder Tobback al gebruikt werden, zoals de groepsaankopen.

Tobback is niet alleen inhoudelijk duidelijker en helderder en dus ook sterker als socialist ('Moeten kiezen tussen een te lage werkloosheidsuitkering en een loon waarmee je ook niet rondkomt, is onmenselijk'), hij weet dat ook veel beter te communiceren.

Wat weer een nederlaag is voor John 'handrem' Crombez. Zijn mantra is al maanden dat de SP.A met de handrem op regeerde en communiceerde. Ook in de Vooruit moest veelvuldig 'gedurfd' worden, dixit de voormalige staatsecretaris. Weer een binnenkopper voor Tobback: 'John doet zichzelf oneer aan, als staatssecretaris heeft hij naar mijn idee niet met de handrem gefunctioneerd.' Tobback ontzenuwde die handrem-theorie moeiteloos.

Titelverdediger Tobback kwam dus met sterkere inhoud, die bovendien beter verpakt was. Waar zit dan zijn probleem? Dat hij het probleem is. Althans, zo lijken de SP.A-leden te denken. In de Vooruit werd tweemaal geapplaudisseerd voor Tobback, Crombez kreeg makkelijk drie keer meer de handen op elkaar. Onverdiend. Wie al eens debatten of lezingen volgt, kan een applaus voelen hangen in de lucht. Vanuit een waarnemersperspectief leek die applausverdeling oneerlijk. De aanwezigen wilden niet applaudisseren voor hun voorzitter, zo leek het wel.

Een conclusie van dit rode debat wordt verdrongen door de vraag: hoe is Tobback in godsnaam als verliezer uit deze race gekomen? Hij is inhoudelijk sterker, weet die inhoud beter te verkopen, met meer geestige branie. (Noteer: meer, wat daarom niet per se erg veel is - neen, rock and roll werd door niemand gespeeld in de Theaterzaal, of het zou door Carl Devos moeten geweest zijn).

Tobback heeft de pech dat zijn partij hem niet volgt in zijn - correcte - analyse dat een quick fix, lees: weer van voorzitter veranderen, de SP.A naar 30 procent zal leiden. Hij heeft de pech dat het al lang niet meer gaat om de bal, maar om de man. De logische volgende vraag is aan wie hij dat te danken heeft.

5 zaken die ons opvielen tijdens het debat:

1. De verschillen zijn niet groter geworden

Net zoals tijdens het eerste debat in Sint-Niklaas blijven Bruno Tobback en John Crombez nog steeds kopmannen van dezelfde partij. De analyse is al gemaakt dat Tobback meer op het centrum mikt en dat Crombez meer naar links helt, maar in de debatten komt dat maar moeilijk naar voren.

Als het gaat over het basisinkomen, de sociale zekerheid of diversiteit, altijd liggen de meningen en opvattingen heel erg in elkaars verlengde. 'Ik ben het daar zeker niet mee oneens', viel veelvuldig te turven.

2. John Crombez 'durft' nogal

'We moeten weer durven zeggen waar we op staan', 'we moeten weer durven doen dromen', 'we moeten durven zeggen dat een overheid goede diensten moet aanbieden'. Op de debatfiches van John Crombez heeft iemand in grote rode letters het woord 'Durven' geschreven. Of 'Durven x 17' in dit geval.

Een bekende kritiek van Crombez op Tobback is dat de partij 'te veel met de handrem op heeft gecommuniceerd'.

Tijd voor een dosis durf, dus.

3. Basisinkomen, écht?

De dag van vandaag is het hip en modieus om het basisinkomen voor te stellen als een oplossing die werk en privé harmonieus zal doen samensmelten. Tegelijk zal ook de ongelijkheid en het ongeluk merkbaar afnemen.

Beide kandidaten hebben het basisinkomen dan ook opgenomen in hun intentieverklaring, maar wanneer gevraagd wordt naar een concrete invulling, blijkt die toch een stuk moeilijker dan gedacht.

In de voorstelling van zowel Tobback als Crombez lijkt het meer op een soort uitkering. Het 'bevrijdende aspect' waar door liberalen als Roland Duchatelet naar verwezen wordt, is bij de socialisten minder duidelijk.

4. De hele strijd heeft iets masochistisch

'50 Tinten Rood' was de naam van dit debat, georganiseerd door de Vooruit, Samenleving en Politiek en De Morgen. Dat kan een verwijzing zijn naar de nuanceverschillen van de standpunten tussen de beide kandidaten, maar even goed naar het boek waarin een jonge vrouw een relatie aangaat waarvan ze weet dat die haar zal vermorzelen.

Afgaand op de reeks 'Verbleekt Rood' in De Morgen is het voorzitterschap van de partij op dit moment geen cadeau. 'Het duurt te lang en het is soms pijnlijk om naar te kijken', vinden heel wat partijleden over deze voorzittersverkiezing, waar we pas op 13 juni de uitslag van zullen kennen.

5. Eigenlijk doet het er niet meer toe

Het debat begon met een verwijzing naar het nieuws uit Knack van deze week dat wellicht niet de helft van de SP.A-leden zijn stem zal hebben uitgebracht voor deze voorzittersverkiezingen. 'Eigenlijk is de race al gelopen', schrijft Knack-redacteur Walter Pauli.

Daarnaast is in de omgeving van de partij ook meermaals te horen dat het gewoon tijd is voor iemand anders aan het hoofd. 'Het is tijd voor een nieuw gezicht. Iemand die de wonden kan helen.'

En dat is dus niet de zetelende voorzitter.

Lees meer over:

Onze partners