Knack maakt het rapport op van de politieke partijen. Wie staat er goed voor voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 en wie niet? © Belga

Wat zegt dit rapport?

Ann Peuteman: Dit rapport is het resultaat van 545 dagen informatie verzamelen tijdens de onderhandelingen, peilingen interpreteren en nog eens in onze contacten bij de partijen duiken. Het uitgangspunt was dat de onderhandelende partijen een prijs betaald hebben voor die onderhandelingen.

De studiediensten draaiden op volle toeren, enkel en alleen voor die onderhandelingen. Dat heeft, zeker voor de kleine partijen, een enorme invloed op de partijwerking. En extern heeft dat ook gevolgen: wat doet die langste formatie ooit met de perceptie? Wat betekenen de peilingen? Wie heeft wat binnengehaald bij de onderhandelingen?

Komt daarbij dat de partijen die in de regering gestapt zijn, geen tijd hebben om zich samen te rapen en hun wonden te likken: ze moeten immers snel beleid gaan voeren.

Zullen de oppositiepartijen zich dan beter kunnen opmaken voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012?

Ann Peuteman: Ze hebben misschien meer tijd om op adem te komen, maar wat zullen ze kunnen doen tegen de mastodont N-VA? Maar ook de N-VA heeft een zware uitdaging met de pijnlijke spreidstand tussen de federale oppositie en de Vlaamse coalitie. Dat is een handicap.

Wie staat er het best voor?

Han Renard: De N-VA heeft ongetwijfeld de beste uitgangspositie in 2012, met dank ook aan Elio Di Rupo (PS), die de N-VA tot de inzet van de gemeenteraadsverkiezingen heeft gemaakt.

De politieke concurrenten, Open VLD en CD&V, zitten intussen federaal in een ongemakkelijk en naar te verwachten ook onstabiel driepartijen-kabinet.

Het minst gunstig liggen de kaarten voor het verschrompelende LDD. In het eenmansclubje van Jean-Marie Dedecker zit nog weinig toekomstmuziek.

Aan Franstalige kant is het uitkijken voor de MR van Charles Michel, die het in Brussel zonder vroegere alliantiepartner FDF moet stellen.

Wat wordt de inzet van de gemeenteraadsverkiezingen in 2012?

Walter Pauli: De directe inzet is natuurlijk de herverkaveling van de gemeentelijke macht: wie behoudt zijn positie, wie breekt waar in in welk college.

De echte inzet is evenwel de pikorde van de Vlaamse partijen. Kan de N-VA haar nationale positie als Vlaamse nummer één nu ook lokaal – beginnen te – consolideren, of krijgt de N-VA in oktober weinig voeten aan de grond? Dat de partij van Bart De Wever zal winnen is een zekerheid – er zijn immers honderd gemeentelijke afdelingen bij gekomen die allen naar de gunst van de kiezer dingen – de vraag is alleen hoeveel men wint. Kan men zichtbaar het verschil maken?

En veel staat of valt met de uitslag in de grootste stad van Vlaanderen, Antwerpen. Zal Bart De Wever daar de sjerp van Patrick Janssens kunnen afnemen, gesteld al dat De Wever die uitdaging aangaat. Iedereen verwacht dat, maar het is voorlopig nog niet met zoveel woorden gezegd. Als De Wever ja zegt, is hij gedoemd tot succes, maar een zekerheid is dat niet. In die zin zou in oktober 2012 ook de politieke toekomst van de populairste politicus van Vlaanderen de ultieme inzet kunnen zijn. (SD)