Liesbet Sommen (CD&V)
Liesbet Sommen (CD&V)
Directeur Sociale Zaken van vicepremier Kris Peeters (CD&V)
Opinie

12/12/14 om 09:56 - Bijgewerkt om 10:28

'De Werkbond teert op irritatie en spreekt niet in naam van 'de jongeren''

Jong VLD scoort met de website werkbond.be. Maar de liberale website spreekt daarom nog niet in naam van 'de jongeren', zoals ze zelf laat uitschijnen, schrijft Liesbet Sommen, 'want de beweegredenen van de echte vakbonden beroeren evenzeer veel jonge werkenden.'

'De Werkbond teert op irritatie en spreekt niet in naam van 'de jongeren''

© Werkbond.be

Net zoals wellicht vele andere werkenden, was de website werkbond.be me tijdens mijn eigen dagdagelijkse taken weinig opgevallen. Dit liberale initiatief van onder andere Jong VLD-voorzitter Bert Schelfhout, bij aanvang niet meer dan een klassieke grap aan de toog, groeide dankzij het sociale media-offensief van Jong VLD'ers uit tot een mediageniek succes. Deze 'vakbond voor de werkenden' kreeg daardoor meer weerklank dan hij inhoud herbergt.

Het verbaast geenszins dat net Jong VLD hier heden bij monde van zijn voorzitter mee voor de dag komt. Heel wat pendelaars ondervinden gevolgen van de snelle opeenvolging van manifestaties en stakingen tijdens de maand december. Ook werkenden met sympathie voor de boodschap van de vakbonden, moeten zich praktisch reorganiseren. De website werkbond.be teert op die irritatie. En vanuit liberale hoek worden syndicale initiatieven van oudsher al maar beperkt gesmaakt.

Jonge liberalen

Een ludieke actie, het zoeken van wat media-aandacht met de knipoog: op het eerste zicht heeft de website niet meer om het lijf dan een grap. Maar dan wel een grap waar wekenlang hard aan gewerkt lijkt te zijn: de site oogt professioneel en de domeinnaam werd klaarblijkelijk weken geleden al geregistreerd.

Minder onschuldig is de voorstelling alsof deze site volledig ideologisch neutraal is: 'de werkbond werd opgericht door enkele jongeren die bezorgd zijn rond de huidige stakingsconjunctuur.' In de pers klinkt dat dan: 'jongeren richten vakbond op voor de werkenden.' Bij zo'n interpretatie frons ik toch de wenkbrauwen: hier wordt de indruk gewekt dat jongeren in het algemeen tegenstanders zijn van de huidige sociale acties en de redenen waarom deze worden gevoerd.

Politiek gekleurd

De website werd echter niet zomaar gelanceerd door jongeren, maar wel door jongeren met een liberale politieke kleur. De standpunten die de vereniging inneemt zijn dan ook traditioneel liberaal te duiden: men pleit voor een minimale dienstverlening en men wil een aantal condities toevoegen aan het stakingsrecht. Werkbond.be is dus geen breed, neutraal jongereninitiatief dat zonder enige politieke agenda en op ludieke wijze een boodschap wil meegeven.

Ik betreur dat het kanaliseren van een zekere ontevredenheid bij jongeren over het huidige sociale klimaat en het gebrek aan een brede socio-economische consensus gebeurt via een liberaal initiatief. Als jongere houd ik er immers fundamenteel andere, christendemocratische standpunten op na. Vertegenwoordigd voel ik me dan ook niet, door de werkbond.

Dwarsbomen

Helaas merk ik daarentegen wel dat ook sociaal voelende, werkende jongeren zich niet altijd kunnen vinden in de manier waarop de bekommernis om een evenwichtige spreiding van de lasten in besparingstijden vandaag wordt geventileerd. Vooral het al te frequent dwarsbomen van het openbaar vervoer, vaak met nefaste gevolgen voor mobiliteit via de auto, wordt allesbehalve gewaardeerd - en terecht.

Ik ben er diep van overtuigd dat heel wat jonge mensen een duidelijk gedacht hebben over het beleid dat wordt gevoerd - en dat ze dit niet willen uiten via initiatieven zoals werkbond.be, die vooral bedoeld zijn om de draak te steken met de echte vakbonden. Oprecht geëngageerde sociale actie is nodig, zonder dat mobiliteit daarvan het slachtoffer wordt.

Als ik in het parlement zetelde, zou ik deze boodschap door het halfrond laten klinken.

Onze partners