Joris Vandenbroucke
Joris Vandenbroucke
Fractieleider voor sp.a in het Vlaams Parlement
Opinie

10/04/17 om 05:00 - Bijgewerkt op 09/04/17 om 22:31

"De erkenning van moskeeën is te belangrijk om er politieke spelletjes rond te spelen"

"Het enige wat minister Homans vorige week écht heeft gedaan, is het aanwakkeren van de onrust en van de polarisatie die ze zegt te bestrijden. Naar de lange arm van Erdogan heeft ze geen vinger uitgestoken", schrijft Joris Vandenbroucke (sp-a)

"De erkenning van moskeeën is te belangrijk om er politieke spelletjes rond te spelen"

Fatih-moskee in Beringen © Belga

Tot de Vlaamse regering anders beslist, heeft de veelbesproken Fatih-moskee in Beringen nog altijd een erkenning - net als de twaalf andere moskeeën van Dyanet, de organisatie waarover staatsveiligheid in twee rapporten zegt dat ze de lange arm is van de Turkse president Erdogan in België. Alle heisa in de media ten spijt is de bevoegde minister voorlopig niet in staat gebleken te doen waarvoor ze benoemd is: beleid voeren. In dit dossier zou dat betekenen dat ze de sereniteit voorop stelt en heldere beslissingen neemt om de lange arm van Erdogan af te weren. Tot op vandaag heeft de minister zich beperkt tot een media-optreden in de nieuwsluwe paasvakantie.

Delen

'De erkenning van moskeeën is te belangrijk om er politieke spelletjes rond te spelen'

De erkenning van moskeeën is te belangrijk om er politieke spelletjes rond te spelen, net omdat ze de overheid toelaat om controle te houden over wat er gebeurt en te voorkomen dat geloofsgroepen radicaliseren of bijdragen tot de polarisering in onze samenleving. Voor sp.a is het zonneklaar: als er zich problemen stellen in een erkende moskee, dan moet minister Homans optreden en de erkenning intrekken. Net zoals ze de moskeeën waarvoor de staatsveiligheid een gunstig advies heeft gegeven, beter een erkenning zou geven. Wij vragen daadkracht in twee richtingen. Op die manier steun je als overheid een gematigde vorm van de islam en geef je een grote, vredelievende geloofsgemeenschap de boodschap dat ze erbij hoort. Radicalisering aanpakken, polarisatie bestrijden, de overgrote meerderheid van goedmenende moslims omarmen: dat is in wezen de job van Liesbeth Homans.

Dat vergt twee dingen: alert zijn voor problemen en een serene aanpak als ze zich stellen. Is minister Homans alert geweest? Dat valt te betwijfelen. Na lezing van de bewuste rapporten van staatsveiligheid valt vooral op dat er deze week geen nieuwe bezwarende elementen tegen de Fatih-moskee zijn opgedoken. Het eerste rapport van staatsveiligheid aan Homans over de activiteiten van Diyanet dateert van 11 januari, en is op 17 januari afgestempeld als inkomende post op haar kabinet. Als er zich een probleem stelt, dan had ze toen aan de regering moeten vragen om de erkenning van de moskee in te trekken. Dat heeft ze vandaag, bijna drie maanden later, nog altijd niet gedaan. Alle citaten over Dyanet die minister Homans vrijdag rondstrooide om haar punt te maken, staan in een rapport dat sinds januari op haar kabinet ligt. Als ze twijfelde, dan had ze bijkomend onderzoek moeten doen om zekerheid te krijgen. Sindsdien is er geen bijkomende info over de moskee opgedoken, behalve het feit dat in een tweede rapport van begin deze maand staat dat een van Erdogans ministers er in maart op bezoek is geweest. Oud nieuws want diverse media berichtten erover, daarvoor hebben we geen rapporten van de staatsveiligheid nodig.

Toch vond mevrouw Homans het de afgelopen dagen nodig om de voorpagina's van de populaire pers op te zoeken met de melding dat ze de erkenning van de bewuste moskee zou intrekken. Opnieuw doet ze haar job niet naar behoren. Weg sereniteit, maar weg ook elke notie van daadkrachtig bestuur. Stel dat ze beschikte over gerichte informatie over de Fatih-moskee waaruit bleek dat er praktijken plaatsvinden die strijdig zijn met de Vlaamse regelgeving, was het dan niet haar plicht geweest om de burgemeester en de korpschef van Beringen in te lichten? Al was het maar om ongeruste inwoners - moslims en niet moslims - correct te kunnen informeren? Was het dan niet beter geweest om de problemen aan te pakken? En als de minister beschikt over nieuwe informatie die aantoont dat het om zwaarwichtige feiten gaat, was het dan niet beter geweest om onmiddellijk naar de Vlaamse Regering te stappen om de erkenning in te trekken?

Delen

'Het enige wat minister Homans vorige week écht heeft gedaan, is het aanwakkeren van de onrust en van de polarisatie die ze zegt te bestrijden.'

In de plaats daarvan toetert de minister rond dat er problemen zijn met een moskee. Zo dient ze allerminst het algemeen belang, maar vooral haar eigen profilering als 'de-minister-die-de-moslims-aanpakt'. Goed mogelijk dat ze verwikkeld is in een rondje om ter stoerst doen met opkomende partijgenoten. Goed mogelijk dat ze van haar partij de instructie heeft gekregen om Vlaams Belang zoveel mogelijk gras voor de voeten weg te maaien. Maar dat ontslaat haar niet van haar plichten als minister. Want het enige wat minister Homans vorige week écht heeft gedaan, is het aanwakkeren van de onrust en van de polarisatie die ze zegt te bestrijden. Naar de lange arm van Erdogan heeft ze geen vinger uitgestoken. Dat ze wel bijzonder eigenzinnig omgaat met feiten, cijfers en rapporten is de laatste weken in ijltempo helaas haar handelsmerk geworden. Op die manier lost minister Homans geen problemen op, maar is ze stilaan zelf een probleem aan het worden.

Onze partners