Lies Corneillie (Groen)
Lies Corneillie (Groen)
Gemeenteraadslid voor Groen in Leuven en educatief medewerker bij Youca vzw
Opinie

25/02/15 om 16:34 - Bijgewerkt om 16:34

'Als de regering-Bourgeois het heeft over engagement, bedoelt ze eigenlijk 'trek uw plan''

'Enerzijds heeft de regering-Bourgenois de mond vol over participeren en engageren, anderzijds moeten de plekken waar dat bij uitstek gebeurt, 'meer doen met minder'', schrijft Lies Corneillie in deze bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be.

'Als de regering-Bourgeois het heeft over engagement, bedoelt ze eigenlijk 'trek uw plan''

Geert Bourgeois (N-VA) © BELGA

Toen ik mezelf voorstelde aan dit schaduwparlement, schreef ik dat politiek me elke dag tegelijk gelukkig en ongelukkig maakt. Ongelukkig wanneer ik dingen zie mislopen in onze maatschappij. Gelukkig telkens wanneer ik zovele mensen ontmoet die de handen uit de mouwen steken, goesting hebben om te werken aan een andere samenleving, dagelijks het verschil maken. Mensen die ook zien dat het beter kan en beter moet. Dat is de drijfveer waarmee ik me ooit engageerde in de Chiro, waarmee ik studeerde aan de sociale school en waarmee ik sinds 2013 in de Leuvense gemeenteraad zetel.

Het is ook de drijfveer waarmee ik vandaag, net zoals honderden andere Vlamingen in het sociaal-cultureel werkveld sta. We werken met jongeren en volwassenen aan engagement en actief burgerschap. We stimuleren en ondersteunen. We verbinden, empoweren, werken aan sterke groepen en sterke individuen. We willen plekken creëren waar mensen zichzelf kunnen zijn en ontdekken, tot hun recht komen, voor elkaar opkomen. We geloven in de kracht van de samenleving en de mensen in die samenleving. Participatie, co-creatie, sociaal kapitaal. Dat is onze taal, dat is onze stiel.

Newspeak

Maar sinds de nieuwe Vlaamse regering aarzelen we om deze taal te spreken. Bourgeois gebruikt woorden als 'verbinden en vertrouwen' als titel van de regeerverklaring. Wat de regering onder dat motto realiseert, is niet het soort samenleving waar ik in geloof en waar ik aan wil meewerken. Verbinden, vertrouwen, vooruitgaan? Dat is newspeak van de regering-Bourgeois om de verantwoordelijkheid af te wimpelen op de burgers. Engageer u, is 'trek uw plan'. Verbinden wordt 'loslaten. Vooruitgaan, maar vooral niet omkijken naar wie achterblijft.

Engagement kan je niet afdwingen

Bourgeois snijdt in middelen van die organisaties en sectoren voor wie verbinden de kerntaak is: jeugd, welzijn, cultuur, sport, integratie. Enerzijds de mond vol over participeren en engageren, anderzijds moeten de plekken waar dat bij uitstek gebeurt, 'meer doen met minder'. Ik geloof in een samenleving waar burgers handen uit de mouwen steken en motor van verandering kunnen zijn. Maar engagement en ondernemerschap is niet iets dat je kan afdwingen door te snoeien, maar iets dat moet kunnen groeien. Dat vraagt tijd en ruimte (dus ook centen), zeker als je wil werken aan diversiteit en duurzaamheid.

Kijk ook naar het recente debat over de tijdelijke vrijstelling voor werkloze mantelzorgers om actief op zoek te gaan naar een job. Een discussie die past binnen het ruimere verhaal van de 'vermaatschappelijking van zorg', waarbij de zorg voor zieken, ouderen of mensen met een beperking zoveel mogelijk geïntegreerd is in de maatschappij.

Totaalvisie

Als ecologisten geloven we daar in, we weten dat een samenleving sterk genoeg kan zijn, dat burgers voor elkaar kunnen zorgen. Maar die geïntegreerde aanpak vraagt niet minder, maar net méér investeringen. Zo'n aanpak vraagt om een totaalvisie binnen alle beleidsdomeinen. Qua huisvesting en stedelijke planning bijvoorbeeld. Hoe kunnen ouderen autonoom wonen en toch beroep doen op de nodige omkadering? Is dat in serviceflats, woon-zorgwijken, bij gezinnen of in kleine leefgemeenschappen? Of denk aan werk en onderwijs: kunnen mensen met een beperking terecht binnen het reguliere onderwijs en op de werkvloer? Welke ondersteuning krijgen ze daarvoor?

Dat dit minder zou kosten is een illusie. Als de overheid taken wil overlaten aan een samenleving die er geen tijd of ruimte voor heeft, dreigt de vermaatschappelijking eerder een verschrompeling van zorg te worden.

'Meer doen met minder'. 'Snoeien om te groeien'. Het zijn de mantra's van de regeringen om naar Nederlands of Brits model de overheid af te bouwen en verantwoordelijkheid af te wentelen op de burgers. Wie méér engagement van burgers wil zien, moet ook méér investeren in die burgers. De return on investment? Dat zijn sterke, actieve en betrokken burgers, die zich maatschappelijk engageren, ondernemen, het voor elkaar opnemen. Ik geloof niet dat onze regeringen willen aanzetten tot engagement of actief burgerschap, want daarvoor ontbreken de middelen en de geïntegreerde visie.

Het enige motief dat overblijft, lijkt: besparen, besparen, besparen. Met goedklinkende slogans als een dun laagje vernis, voor de schone schijn.

Onze partners