3 iconische beelden volgens Knack-fotograaf Saskia Vanderstichele

16/09/14 om 14:45 - Bijgewerkt om 15:05

Welke iconische beelden moeten we ons voor eeuwig en voor altijd herinneren? We vroegen het aan enkele fotografen van Knack. Saskia Vanderstichele koos onder meer een zomerbeeld van David Bailey en een tijdloze foto van Andersen Petersen. 'Alles gaat voorbij en toch weer niet.'

Naar aanleiding van 175 jaar fotografie vroegen we enkele Knack-fotografen welke foto's voor hen iconisch zijn. Vandaag: Charlie De Keersmaecker.

Bekijk ook de keuze van Wouter Van Vaerenbergh, Tom Verbruggen, Jelle Vermeersch, Lies Willaert.

David Bailey, Jerry Hall en Helmut Newton

David Bailey, Jerry Hall en Helmut Newton

David Bailey, Jerry Hall en Helmut Newton © .

Saskia Vanderstichele: 'Bailey vat alles in deze foto: zon, palmbomen, de blauwe hemel, witte hotels. En natuurlijk de blote schouder van Jerry Hall. Fotograaf Helmut Newton, een notoire vrouwengek, houdt haar voet vast, terwijl achteraan het volk op de dijk nieuwsgierig toestroomt. Het lijkt allemaal heel eenvoudig, maar dat is het niet: de fotograaf klikt net op het juiste moment af en vat zo een zomerse ambiance.'

Andersen Petersen, Cafe Lehmitz

ANDERSEN PETERSEN, Cafe Lehmitz

ANDERSEN PETERSEN, Cafe Lehmitz © .

Saskia Vanderstichele: 'Dit is een beeld uit de roemruchte Café Lehmitz-reeks van de Zweedse fotograaf Andersen Petersen. Cafe Lehmitz was een café in Hamburg, waar alle verschoppelingen een toevluchtsoord vonden. Het beeld is genomen in 1978, maar heeft iets tijdloos. Dat spreekt me aan in deze foto: het kan bij wijze van spreken ook gisteren genomen zijn. Alles gaat voorbij en toch weer niet.'

Annie Leibovitz, John Lennon en Yoko Ono

3 iconische beelden volgens Knack-fotograaf Saskia Vanderstichele

© /

Saskia Vanderstichele: 'Deze foto werd genomen een paar uur voor John Lennon vermoord werd. Alleen al daarom werd het later een iconisch beeld, de foto van de laatste kus. Natuurlijk merk je dat de fotograaf gezocht heeft naar de juiste pose. Ze werkt ook met contrasten: Yoko Ono is gekleed, Lennon is naakt. Kunstmatig misschien, al is dat toeval: Yoko Ono wilde op het laatste moment haar kleren toch niet uittrekken. Later kreeg dat natuurlijk een symbolische betekenis en werd het een authentiek intiem document.'

Onze partners