Urbain Vandormael
Urbain Vandormael
Blogt over de autosector
Opinie

09/12/14 om 09:47 - Bijgewerkt op 10/12/14 om 09:22

Europa zonder grenzen: niet voor de automobilisten

Wie met de auto Europa doorkruist, moet onderweg almaar vaker halt houden om een autowegenvignet te kopen. Dat genereert extra inkomsten voor de staatskas van het respectievelijke land - op de kap van de buitenlandse automobilist. Een praktijk die vloekt met de Europese gedachte van vrij verkeer van personen en goederen en aantoont dat de Europese verkeerspolitiek een farce is.

Europa zonder grenzen: niet voor de automobilisten

© /

Als de Duitse kanselier Angela Merkel en nog enkele van haar collega's hun plannen daadwerkelijk uitvoeren, dan rijden u en ik straks rond met een voorruit vol stickers. Hoezo, vraagt u zich misschien af. Bestaat er niet zoiets als een Verdrag van Rome dat in 1957 de basis legde voor een eengemaakt Europa met vrij verkeer van personen, goederen, geld en diensten? Wat is er 57 jaar na datum plots mis met dat verdrag?

Hypocriete verkeerspolitiek

Aan de ene kant bouwt de Europese Commissie economische en financiële barrières tussen lidstaten stelselmatig af, inclusief pascontroles aan de landsgrenzen. Maar aan de andere kant staat zij oogluikend toe dat (machtige) lidstaten straks buitenlanders tolgeld laat betalen voor het gebruik van hun autowegen. Een voornemen dat vloekt met de filosofie van een eengemaakt Europa zoals die door politieke leiders van het kaliber van Jean Monnet in de jaren vijftig werd geformuleerd.

Ik weet ook wel dat de aanleg en het onderhoud van wegen handenvol geld kost en dat het vooral zware vrachtwagens zijn die het wegdek beschadigen, het verkeer onveilig maken en ons leefmilieu vervuilen. Dat is allemaal waar. Ik pleit er daarom voor om het transport van goederen versterkt via het spoor en het water te laten verlopen. En dat in combinatie met grote overslagplaatsen aan de rand van de steden van waaruit elektrische bestelwagens de goederen tot bij de bestemmeling in het centrum van de stad brengen. Aan mooie en dure plannen geen gebrek, maar de concrete uitwerking laat eindeloos lang op zich wachten of ze komt er helemaal niet. De uitvoering van die plannen veronderstelt immers een aanpak op Europees vlak, omwille van de grensoverschrijdende impact én de hoge kostprijs. Maar een coherente Europese verkeerspolitiek is geen prioriteit voor de Europese Commissie, die laat begaan waardoor de Europese verkeerspolitiek een farce is (geworden). Of ik niet te streng ben, vraagt u zich misschien af. Neen, en wel om de volgende reden: verspreid over de 28 Europese lidstaten worden nu in totaal 24 verschillende tolsystemen toegepast. Ik kan nog andere ongerijmdheden aanhalen die mijn negatieve beoordeling rechtvaardigen.

Delen

Europa zonder grenzen: niet voor de automobilisten

Duitsland en Frankrijk laten eigenbelang primeren

Hoe zoiets mogelijk is? Het is geen geheim dat Duitsland en in mindere mate, Frankrijk het voor het zeggen hebben in de Europese beleidsorganen. Hun mannetjes en vrouwtjes bekleden strategisch belangrijke posten in de Europese administratie en zorgen ervoor dat Europese verordeningen in eerste instantie hun nationale belangen dienen en pas in tweede instantie het Europese belang. Een Europese richtlijn die de belangen van de Duitse en Franse constructeurs zou kunnen schaden, die komt er niet. Zo eenvoudig is dat. Verdoken overheidssteun aan de Franse constructeurs wordt onder de mat geveegd, de invoering van strenge uitlaatnormen wordt uitgesteld - onder druk van de Duitse luxemerken. Die geven openlijk toe dat zij jaarlijks miljoenen euro's overschrijven op de rekening van de drie grote politieke partijen, de grootste krijgt het meeste. Onderschat ook de invloed van de machtige auto- en transportlobby in Brussel niet, die werkt discreet én efficiënt. Een commissaris die tegengas durft te geven, die riskeert eerder vroeg dan laat uit de bocht te vliegen.

Oostenrijks autowegenvignet

Oostenrijks autowegenvignet © /

Duits autowegenvignet is een lachertje

Dat het zwaar transport zwaarder wordt belast om de bedrijven ertoe te verplichten meer gebruik te maken van het spoor en de waterwegen, dat vind ik ok omdat het ook uw en mijn gezondheid ten goede komt. Onder het voorwendsel van 'just in time delivery' gebruikt de industrie nu onze autosnelwegen als een mobiele opslagplaats en dat is bij mijn weten nooit de bedoeling geweest. Hogere accijnzen op brandstof en een hogere wegenbelasting voor zware vrachtwagens kunnen het zwaar belastend vrachtvervoer op onze wegen afremmen, kunnen het verkeer veiliger maken en de luchtkwaliteit verbeteren. Bij gebrek aan een Europese richtlijn passen de EU-lidstaten echter uiteenlopende systemen toe, dat kan efficiënter.

Tolheffing op de Duitse autosnelwegen voor buitenlandse personenwagens, een voorstel van de Duitse minister van Verkeer Alexander Dobrindt(CSU), daar ben ik ronduit tegen. Omdat het een discriminerende maatregel is die enkel de buitenlanders treft. Het Duitse autovignet zal bovendien een kettingreactie uitlokken in de rest van Europa én het biedt geen structurele oplossing voor het probleem. De Duitse verkeersminister is de zoveelste in de rij die zich bezondigt aan kortetermijndenken en kortzichtige politiek. Het wegennet in zijn land is hoogdringend aan onderhoud en renovatie toe, en dat kost zeer veel geld. Maar zelfs in het rijke Duitsland is de overheid krap bij kas en dus wil minister Dobrindt de gaten in het wegdek opvullen met geld uit de zakken van buitenlandse passanten. Hij heeft ook al laten weten hoe hij dat wil doen... Via een sticker op de voorruit van hun auto én politiemensen die op de parkings langs de snelweg de wagens met een buitenlandse nummerplaat controleren én zo nodig, de bestuurders verbaliseren. En dat uitgerekend op een moment dat de Duitse constructeurs elektrische auto's in het verkeer brengen en experimenteren met autonoom rijden.

De minister lijkt mij niet goed wijs of is wereldvreemd. Heeft hij er bij stilgestaan dat telkens een Belg, Nederlander, Luxemburger, Pool, Tsjech of Oostenrijker een pakje koffie of een brood in Duitsland wil gaan kopen, die eerst moet halt houden aan een tankstation aan de grens om een autovignet te kopen. Serieuze mensen en instellingen in Duitsland - want die zijn er ook - hebben al berekend dat de invoering van zo'n vignet geld gaat kosten in plaats van geld op te brengen.

In tijden van crisis is elke euro welkom, voor alle regeringen. De aanleg van nieuwe wegen en het onderhoud van bestaande kost handenvol geld, dat betwist niemand. En iedereen begrijpt dat wie veel rijdt, meer moet bijdragen. Waarop wacht de Europese Commissie om een intelligente regeling op Europees niveau uit te werken die niet discrimineert én efficiënt is, in alle opzichten?

Onze partners