28/11/12 om 10:02 - Bijgewerkt om 10:02

Arco: is het Citibank-scenario een mogelijke piste?

In het ACW-kamp zou men eens moeten beseffen dat de steeds herhaaldelijke retoriek van solidariteit en eerlijkheid nu echt in de praktijk kan omgezet worden.

Arco: is het Citibank-scenario een mogelijke piste?

Nagenoeg exact één jaar na de demarche van Yves Leterme voor zijn ACW-vrienden dreigt het ARCO-dossier te ontploffen in het gezicht van alle betrokkenen. Het Citibank-precedent opent perspectieven voor de opgelichte coöperanten. De 800.000 coöperanten van ARCO werden op grote schaal bedrogen. Er werden hen producten aangeboden als "risicovrije spaarformules" die dat achteraf helemaal niet bleken te zijn. Bovendien werd er in deze context door de commerciële mensen van de toenmalige BACOP, de bank van de christelijke werknemerskoepel ACW, ook vaak nog aan koppelverkoop gedaan. Mensen konden voordelige kredieten krijgen op voorwaarde dat ze in aandelen ARCO stapten. Aan de burgers die toehapten op deze voorstellen werd nooit medegedeeld dat men eigenlijk een participatie in Dexia nam, met alle gevolgen vandien.

Op basis van een politieke koehandel waar ook het lot van het socialistische Ethias mee in verwerkt werd, kwam de regering Leterme II in november 2011 met een regeling die de staatswaarborg van toepassing maakte op de tegoeden van de ARCO-coöperanten. Dat riep onmiddellijk een aantal vragen op want in de juridische zin van het woord zijn de ARCO-coöperanten aandeelhouders die in principe zelf voor het risico dat men loopt, moeten instaan. Terecht werd toen al de vergelijking gemaakt met de vele kleine Fortis-aandeelhouders die, ook misleid door de informatie van de grootbank zelf, massaal belegden in het aandeel Fortis. De Fortis-slachtoffers dienden zelf op de blaren te zitten, voor de ARCO-aandeelhouders werd de staatswaarborg uitgerold.

De Vlaamse Federatie van Beleggingsclubs en Beleggers (VFB) trok naar de Raad van State om de heel waarborgregeling uitgedokterd door Leterme II aan te vechten. De auditeur van die Raad van State geeft nu in zijn advies het VFB gelijk.

In tegenstelling tot wat bijvoorbeeld ARCO zelf laat uitschijnen in een eerste reactie slaat het negatieve advies van de auditeur zeker niet enkel op vormelijke kwesties zoals bijvoorbeeld de vaststelling dat Leterme II als ontslagnemende regering niet bevoegd was om een dergelijke ingreep te doen. De auditeur sabelt ook inhoudelijk de hele waarborgregeling neer en dit op twee gronden.

Ten eerste, er kan onmogelijk geargumenteerd worden dat in het geval ARCO de staatswaarborg zich opdrong omwille van systemisch financieel risico. Daarvoor is ARCO te klein. Ten tweede, staatswaarborg kan enkel maar ingeroepen worden in onvoorzienbare omstandigheden waarvan in het geval Dexia/ARCO onmogelijk sprake kan geweest zijn daar deze dossiers al maanden op tafel lagen. De auditeur van de Raad van State concludeert dan ook dat de staatswaarborg volkomen ten onrechte verleend werd aan de ARCO-coöperanten.

Het blijft nu uiteraard afwachten of de Raad van State zelf het advies van de auditeur gaat volgen, wat overigens meestal wel gebeurt. Voorts zal het uitkijken zijn naar de politieke machinerie die ondertussen zeker gaat draaien om dit "probleem" op te lossen.

Wat de ARCO-coöperanten zelf betreft, dringt zich de vraag op wat deze mensen nog kunnen doen om hun spaarcentjes geheel of gedeeltelijk te recupereren. Naar ARCO zelf kunnen zij zich niet meer richten daar deze entiteit van het ACW in falingstoestand verkeert. Het zal trouwens boeiend zijn om volgen wat er op 8 december eerstkomend op de algemene vergadering van de ARCO-groep zal beslist worden rond de liquidatievoorstellen die dan op tafel zullen komen.

Interessant voor de ARCO-gedupeerden is wat er vorig jaar in het dossier Citibank gebeurde. Er kwam een klacht tegen Citibank en haar bestuurders op basis van de wet die het verspreiden van onjuiste en onvolledige informatie nopens financiële producten beteugelt. Er volgde een dagvaarding maar de Citibank-mensen anticipeerden op mogelijke veroordeling door een deal voor te stellen waarbij de gedupeerden vergoed werden a rato van 70% van de geleden schade.

ARCO-coöperanten zijn ook manifest om de tuin geleid met onjuiste en onvolledige informatie en kunnen dus een scenario gelijkaardig aan dat van het Citibank-dossier volgen, vooral dan naar de ARCO-bestuurders toe. Zo komt de bal dan onvermijdelijk terug in het ACW-kamp. Daar zou men bovendien moeten beseffen dat de steeds herhaaldelijke retoriek van solidariteit en eerlijkheid nu echt in de praktijk kan omgezet worden zonder dat de belastingbetaler die al zwaar opdraait voor het Dexia-debacle nog eens extra moet aangepakt worden.

Johan Van Overtveldt

Onze partners