Vrije Tribune
Vrije Tribune
Knack.be geeft hier een forum aan columnisten en gastbloggers
Opinie

30/09/12 om 12:56 - Bijgewerkt om 12:56

Allochtone cultuurobsessie

Hoezeer moslimallochtonen het voor hen vijandige gebral van islamofoben aanklagen, het lijkt erop dat zij wat betreft het verdedigen van hun culturele waarden en normen niet moeten onderdoen.

De verkiezingen zijn er weer aangekomen. Her en der duiken commentaren op vanuit de hoek van moslimallochtonen die SP.A-burgemeester Patrick Janssens aanwrijven dat hij destijds het hoofddoekenverbod voor ambtenaren in Antwerpen heeft goedgekeurd. Ook in Gent komt het hoofddoekenverbod opgelegd voor ambtenaren door de Gentse gemeenteraad weer ter sprake in allochtone middens. In Gent worden voorts de klachten betreffende het rigoureus ter beschikking stellen van een verdovingsapparaat, dat vrijwillig te gebruiken was, tijdens het offerfeest, herhaald. De onderliggende conclusie is: de partijen die verantwoordelijk waren voor bovenstaande beslissingen, verdienen de stemmen van de moslimallochtonen niet.

Bij het lezen van dergelijke aanklachten, begin ik mij af te vragen of woonbeleid, onderwijsbeleid, werkgelegenheidsbeleid, sociaal beleid etc... er voor moslimallochtonen überhaupt toedoen, aangezien ze telkens komen opdraven met bovenstaande thema's?

Het lijkt wel of culturele thema's en culturele symbooldossiers het enige, of beter gezegd het voornaamste, is dat telt om een stem uit te brengen tijdens de verkiezingen. Alsof al die andere zaken er niet of minder toedoen. In die hoedanigheid lijkt er in wezen geen verschil te bestaan tussen enerzijds deze moslimallochtonen die hun culturele waarden en gewoonten bedreigd zien door bovenstaande politieke ingrepen, en tussen Vlamingen die door "pro-islamitische" of "pro-allochtone" wetten hun Vlaamse of Westerse cultuur bedreigd zien.

Hoezeer moslimallochtonen het voor hen vijandige gebral van islamofoben aanklagen en meer dan beu zijn, het lijkt erop dat zij wat betreft het verdedigen van hun culturele waarden en normen niet moeten onderdoen. Het enige verschil is dat de ene groep in de meerderheid is en de andere groep in de minderheid, waardoor de ene in het defensief (tegen onderdrukking) en de andere in het offensief (ter onderdrukking) lijkt te jagen.

Desalniettemin, wie een autochtone Vlaming die zijn cultuur bedreigd ziet door de islam aanhoort, zal snel tot de conclusie komen dat zij islamofobie niet zozeer als een offensieve maar veeleer als een defensieve attitude interpreteren. Als verdediging tegen de "islaminvasie" die hun inheemse waarden, normen en gewoonten lijken te bedreigen.

Op die manier lijkt er weinig verschil te zijn tussen moslimallochtonen en autochtone Vlamingen in hun kiesgedrag: de moslimallochtoon hecht een primordiaal belang aan het verdedigen van de eigen culturele symbolen en waarden. En hij laat dat meespelen in de beslissing om op een partij te stemmen. Net zoals de autochtone Vlaming, die eveneens vanuit een defensieve houding om de eigen culturele waarden en normen te behouden, op welbepaalde partijen beslist te stemmen.

Dat betekent niet dat moslimallochtonen hun cultuur niet zouden mogen behouden. Niettemin zouden moslimallochtonen die problemen hebben met de verkrampte defensieve houding van autochtonen die schermen met de eigen Westerse waarden en normen, bij zichzelf eens ten rade gaan in welke mate zij dat zelf niet doen.

Cultuurobsessieven in beide kampen lijken zowaar in hetzelfde bedje ziek en tevens mekaars objectieve bondgenoot. Vanuit een conceptueel niveau bekeken lijken ze dezelfde angsten te delen. De angst doet zodanig verkrampen, dat als gevolg daarvan dikwijls langs beide zijden het kind met het badwater wordt weggegooid.

Engin Palit is student Politicologie aan de Vrije Universiteit Brussel

Onze partners