Vrije Tribune
Vrije Tribune
Knack.be geeft hier een forum aan columnisten en gastbloggers
Opinie

30/08/12 om 15:16 - Bijgewerkt om 15:16

Aanslagen op buschauffeurs en hun daders: geef het kind een naam

Aanslagen op buschauffeurs en hun daders: geef het kind een naam. Variaties op hetzelfde thema.

Begin augustus schreef ik - toegegeven in een opwelling - de ergernis veroorzaakt door droge berichtgeving over gewelddaden tegen de politie van mij af. Welnu, maandagavond, op de grens tussen Melsele en Zwijndrecht, vond opnieuw een daad plaats van crapuleus geweld tegen iemand met een maatschappelijk nuttige functie: een buschauffeur verbonden aan het openbaar vervoer.

Opnieuw moet ik vaststellen dat de berichtgeving over dit geweld zich beperkt tot de droge boodschap dat "minderjarigen" een chauffeur naar het ziekenhuis hebben doorverwezen. Welnu, ik heb uit eerste bron mogen vernemen wat de etniciteit en culturele achtergrond is van de daders. Al te graag zou ik mijn inlichtingen overmaken aan het publiek omdat ik vind dat de burger recht heeft op deze informatie en omdat ik kan getuigen dat in onze rechtsstaat de etniciteit van daders niet strafverzwarend werkt zodat mijn onthullingen de rechten van verdediging van de daders niet zouden schaden.

Schoenmakers blijven echter best bij hun leest. Het is de taak van journalisten om het publiek in te lichten, niet van advocaten. Nochtans, als het mij is toegestaan de volgende populistische bedenking te formuleren: mocht een journalist kennis krijgen van een klacht met burgerlijke partijstelling tegen een bejaarde priester wegens pedofilie zou de journalist dan ook louter verwijzen naar een klacht tegen "een bejaarde man" of zou daarbij gepreciseerd worden dat het over een priester gaat? Ik waag mij niet aan de zonde een retorische vraag te beantwoorden.

Ik geloof dat iedereen zijn bijdrage heeft te leveren aan een leefbare maatschappij. Door te negeren dat Belgen van bepaalde origine meer dan andere bevolkingsgroepen moeite hebben met gezag, bewijst men deze landgenoten geen dienst. Wij - en dan in het bijzonder de vertegenwoordigers van de gemeenschap waar deze jongeren toe behoren - hebben allen de plicht om zij die verantwoordelijk zijn voor onleefbare situaties met drang tot de orde te roepen. Dat heet opvoeding.

De onthulling van de afkomst van daders van ernstige misdrijven: bevestiging van racistische stereotypering?

Op 30 juni 2011 beantwoordde de voormalige minister van Binnenlandse Zaken (nu de minister van Justitie), mevrouw Turtelboom, een mondelinge vraag van Kamerlid Guido De Padt. De aanleiding van de vraagstelling door OpenVLD'er De Padt was de vrijlating door de Raadkamer van Namen van twee zigeunervrouwen (dixit De Padt in De Kamer) die gevolgd waren door politieagenten nadat zij een supermarkt verlieten.

De twee vrouwen - nog steeds gevolgd door de politie - reden naar een ander warenhuis, waar zij opnieuw met gevulde boodschappentassen de zaak verlieten. Toen zij werden opgewacht door een auto met Franse nummerplaat, intervenieerde de politie waarbij gestolen gps-toestellen werden ontdekt en een gestolen bankkaart waarmee voor 1300 euro aankopen werden gedaan. In casu was de raadkamer overgegaan tot vrijlating van de vrouwen omdat de interventie door de politie, aldus de Raadkamer, gebaseerd was op racistische motieven: louter op basis van de etniciteit van de daders zou de politie van oordeel geweest zijn dat de volle winkeltassen noodzakelijk het gevolg waren van één of meer misdrijven.

Deze zaak was voor De Padt aanleiding om te pleiten voor de registratie van de etniciteit van misdadigers en wel in de volgende bewoordingen: "Ik denk dat de registratie van etniciteit ons een beter inzicht kan verschaffen in criminaliteit en een belangrijke bijdrage kan leveren aan het criminaliteitsbeleid, maar evenzeer aan het uitwerken van een degelijk integratiebeleid."

Op de vraag van De Padt of de toenmalige Minister het idee van de systematische registratie genegen was, antwoordde Minister Turtelboom: "In het proces-verbaal worden een aantal standaardgegevens opgenomen: identiteit, nationaliteit, woonplaats en geboortedatum. Er kunnen ook andere gegevens worden opgenomen, zoals elementen uit de SIS-kaart en etniciteit als deze gegevens van belang zijn voor de feiten. Zo wordt etniciteit opgenomen wanneer bijvoorbeeld tegen een persoon van allochtone origine een misdaad wordt gepleegd, net omdat hij allochtoon is. Niet alle informatie die in het proces-verbaal staat, wordt overgenomen in de algemene gegevensbank. Zo mogen gegevens als etniciteit op dit moment niet worden geregistreerd. Een werkgroep [...] buigt zich momenteel over de aanpassing van de wet op het politieambt en de informatie die mag worden opgenomen[.]"

Hoewel in de Wetstraat de doorverwijzing van gevoelige kwesties naar "werkgroepen" normaliter betekent dat er geen politieke consensus bestaat om wetgevend in te grijpen, mocht uit het antwoord van de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken wel afgeleid worden dat zij de registratie niet ongenegen was. Een gericht en ingrijpend integratiebeleid is inderdaad slechts mogelijk wanneer statistisch aangetoond is dat bepaald crimineel en dus ongewenst gedrag disproportioneel vaak voorkomt bij bepaalde bevolkingsgroepen. Begin januari 2012, meer bepaald tijdens het debat over haar beleidsnota, scheen minister Turtelboom echter van mening te zijn veranderd. Ik citeer: "Het begrip etnische herkomst is moeilijk te definiëren. De resultaten van zo'n onderzoek zouden vooroordelen kunnen bevestigen en de verdachte zou zijn toestemming moeten geven voor zo'n registratie."

Conclusie

Door politieke druk (uit linkse hoek) is de huidige minister van Justitie niet meer geneigd hervormingen door te voeren die de registratie van de etniciteit en culturele achtergrond van daders van gewelddelicten mogelijk zou maken. Jammer genoeg heeft het politiekcorrecte geloof dat het onrechtvaardig zou zijn de etniciteit of culturele achtergrond van delinquenten te registreren omdat huidskleur of cultuur "arbitrair" zijn - men kan de huidskleur en cultuur van zijn ouders niet kiezen - een bijzonder nefast effect.

De weigering de problemen te benoemen, hoewel goed bedoeld, creëert enerzijds ergernis bij de autochtone Belg die vele dingen vermoedt doch niet kan bewijzen en negeert anderzijds, en dit is nog erger, de opvoedende taak van de overheid. Onze overheid moet dringend haar zelfvertrouwen en haar grandeur herwinnen door uit te pakken met gerichte en harde integratiemaatregelen ten aanzien van nieuwe Belgen die zich weigeren te integreren. Heren en dames politici, doe het voor de buschauffeurs.

Anthony Godfroid, de auteur is advocaat aan de Balie van Brussel en neemt deel aan de Salduz-bijstand van verdachten.

Onze partners